PDF Yazdır E-Posta
Güneydoğu Sırtı

Güneydoğu sırtından Everest’e tırmanış 5380 metredeki anakampa yaklaşık 1 hafta süren bir yürüyüşle başlar. Ekspedisyonlar genel olarak Katmandu’dan Lukla’ya (2860m) uçakla ulaşır ve buradan anakampa yürümeye başlar.  Himalaya tırmanışlarında çoğu kez rastlanan bu yürüyüşler dağcılar aynı zamanda yükseğe uyumu sağladığından yüksek irtifa hastalığına yakalanmamalarını sağlar. Tırmanış malzemeleri ve diğer ekspedisyon ihtiyaçları Khumbu Buzulu üzerinde kurulan anakampa yaklar ve taşıyıcılar tarafından taşınır. Hillary ve Tenzing 1953 yılında Everest’e ilk kez tırmandıklarında yürüyüşe Lukla’dan 5-8 günde yürünerek ulaşılan Jiri’den başlamışlardı.

Ana Kamp - 1. Kamp (5-7 saat)
Ana Kamp - 1. Kamp (5-7 saat)
Yükseğe uyum sağlandıktan sonra 2-3 saat
Tırmanıcılar genellikle birkaç hafta yükseğe alışmak için anakampta geçirirler. Bu süre içinde, buzul doktorları denilen taşıyıcılar ve bir kısım dağcılar Khumbu Buzulu üzerindeki rotayı açar, çatlaklar üzerine ip ve merdiven döşerler. Seraklar, derin buzul çatlakları ve buzun olağan hareketi bu rotanın en zor kısmını oluşturur. Birçok dağcı ve Sherpa hatayını burada kaybetmiştir.
Kaza olasılığını düşürmek amacıyla dağcılar genellikle gün ağarmadan tırmanmaya başlar çünkü güneş bir kez buzula değdiğinde buzul gevşediğinden oldukça tehlikeli hale gelir. Buzulun aşılmasının ardından 6000 metre civarındaki 1. Kamp ya da ileri anakamp kurulur.

1. Kamp - 2. Kamp (2-4 saat)
1. Kamp - 2. Kamp (2-4 saat)
1. Kamptan  sonra dağcılar 6500 metredeki 2. Kampı kurmak için Western Cwm boyunca yükselerek Lhotse yüzünün eteklerine ulaşırlar. Western Cwm göreceli olarak düz ve az bir eğimle yükselen yatay dik çatlaklar içeren bir buzul vadisidir. Vadide ilerlemeyi oldukça zor hale getiren bu çatlakları pas geçebilmek için dağcılar vadinin en sağından Nuptse’nin eteklerinden “Nuptse köşesi” denilen noktadan ilerlerler. Western Cwm aynı zamanda “Sessizlik Vadisi” olarak da bilinir, zira bölgenin coğrafi yapısı rüzgarı keser. Yüksekte açık ve rüzgarsız bir gün bu sessiz vadiyi dağcılar için çekilmez derecede sıcak bir hale getirir.

2. Kamp - 3. Kamp (4-6 saat)
2. Kamp - 3. Kamp (4-6 saat)




2. Kamptan sabit hatlar boyunca yükselen dağcılar Lhotse yüzü boyunca tırmandıktan sonra 7470 metre yükseklikteki küçük bir sete ulaşırlar. Buradan 7920 metredeki 4. Kampa yaklaşık 500 metrelik bir irtifa vardır. 3. ve 4. kamplar arasında tırmanıcılar temelde 2 sorunla karşılaşır: Geneva Sırtı ve Sarı Bant. 1952de İsviçre ekspedisyonunda isimlendirilen Geneva Sırtı sıyah kaburga şeklinde bir yapıdadır. Dağcılar üstü kar kaplı bu kaya bandını geçmek için sabit hatlar kullanılar. 100 metrelik sabit bir hat üzerinde bir yan geçiş gerektiren Sarı Bant esasen çökelmiş kum taşından oluşur.

Sarı Bant ve Geneva Sırtı'ndan 4. Kamp (3-5 saat)
Tırmanıcılar güney geçidine ulaştıklarında artık ölüm bölgesine girmiş olurlar. İnsan vücudu bu yüksekliğe uyum sağlayamadığından 4. Kamptan zirveye ulaşmak için tırmanıcıların en fazla 2 ya da 3 günlük bir süreleri vardır. Zirveyi yapmak için açık ve az rüzgarlı bir günü yakalamak gerekir. Eğer hava koşulları bu kısa süre içinde sağlanamazsa dağcılar anakampa kadar inmeye mecbur kalırlar.

Zirve denemeleri için genellikle 4. Kamptan 10-12 saatlik bir sürede yaklaşık 1000 metre irtifanın kazanılacağı zirve tırmanışına gece yarısı başlanır. Tırmanışta önce 8400 metrede kısa bir dinlenme ve seyir noktası olan “Balkon”a ulaşılır. Sırt boyunca yükselerek dağcıları doğuya doğru geçmeye zorlayan kaya etapları geçilir. Doğuda geçiş yapılan taraf derin kar etapları ve dolayısıyla çığ tehlikesi içerir. 8750 metrede küçük bir kar-buz masasını andıran yer Güney zirvesi olarak anılır.

4. Kamp'tan Balkon'a (4-6 saat)
4. Kamp'tan Balkon'a (4-6 saat)
Güney zirvesinden ayrılan dağcılar bıçak sırtı şeklindeki güneydoğu sırtını takip ederek korniş geçişleri yaparlar. Bu kısım rotanın en boşlu hissi veren bölümüdür. Öyle ki yanlış bir adım güneybatı yüzünde 2400 metrelik bir düşüş anlamına gelebilir. Bu geçişin ardından 12 metrelik dik kaya etabı Hillary Basamağına varılır. 8760 metredeki bu etabı dağcılar taşıyıcıların ya da rehberlerin döşediği sabit ip hatlarıyla geçebilmektedir. Bu etap aşıldığında zirvey ulaşmak için görece olarak daha kolay kar etabı kalır. Dağcıların “dünyanın tepesine” ulaşmasına yarım saatten daha kısa bir süre kalmıştır. Buradan yalnızca aynı yolu takip ederek 4. Kampa kadar inmek kalmıştır.
<<

                       
Her hakkı saklıdır, © 2006 - Türkiye Everest Ekspedisyonu