Türkiye Everest Ekspedisyonu 2006 - Maskesiz Piyadeler: Oksijen Desteksiz Tırmanış

Maskesiz Piyadeler: Oksijen Desteksiz Tırmanış

Oksijensiz Everest, 1978

Son ölçümler ile 8850 metre yüksekliğe sahip olduğu açıklanan Everest’in zirvesine dek ulaşmak için insanoğlunun dağın kendisi kadar yüksek irtifayı da yenmesi gerekir.

İnsan vücudu 8000 metrenin üzerinde uzun süre varlığını sürdürmesi olanaksızdır. Tüm bu olgular ışığında, Everest Dağına tırmanma çabalarında, zirveye ulaşmak kadar “kendi gücüyle” ulaşmak hedeflerden birisi olmuştur. Yani, oksijen desteği kullanmadan, 8850 metreye çıkıp inebilmek. Oksijen desteksiz olarak en yüksek noktaya ulaşan ilk tırmanıcılar, 1924’te 8500 metre üzerine ulaştıkları kabul edilen George Mallory ve Andrew Irvine olmuşlardır. Onların bilinmezlerle dolu tırmanışlarının ardından 1930’larda yürütülen, ardından 1960’larda yinelenen bilimsel araştırmalar ve deneylerle, Everest’in zirvesine oksijen desteği kullanmadan çıkmanın olanaksız olduğu ileri sürülmüştür.

Peter Habeler

Bilim adamları üç nedenden ötürü oksijen desteksiz tırmanışın olanaksızlığına inanmaktadır: atmosfer basıncının ulaştığı düşük seviye ve dolayısıyla oksijen yoğunluğunun düşmesi, insanoğlunun solunum kapasitesinin düşük basınçta gerekli oksijeni soluma konusunda yetersiz kalacağı ve son olarak solunan oksijenin vücuttaki tüketim oranının yetersiz kalacağı.

Tüm bu bilimsel iddialara rağmen 8 Mayıs 1978’de Reinhold Messner ve Peter Habeler Everest’in zirvesine ilk “maskesiz” tırmanışı gerçekleştirdiler. Yani her iki tırmanıcı da tırmanış ve inişleri boyunca dışarıdan oksijen tüpü ve maskesi aracılığıyla oksijen desteği almadan tırmanışlarını tamamladılar. Bu başarı, bir yandan insanın sınırlarının ulaşabileceği noktayı göstermiş oldu, öte yandan da yüksek dağlara tırmanmanın başlı başına özel bir alan olduğunu bir kez daha vurguladı.

Reinhold Messner

Bu tırmanıştan sonra yenilenen bilimsel araştırmalar her üç önermede de gerçekleşebilenlerin, varsayılanlardan yüksek değerler olduğunu gördüler. Everest’in zirvesindeki atmosfer basıncı varsayılandan yüksek idi, insanın solunum kapasitesi varsayılandan daha ileri performansa ulaşabiliyordu ve yüksekte oksijen tüketimi ileri oranlara çıkarılabiliyordu.

1978 yılından bugüne Everest’in zirvesine 120’ye yakın oksijensiz tırmanış gerçekleştirilmiş durumdadır. Maskesiz denemeler, yıllar içerisinde artış göstermemiş olmakla birlikte, yıllık 10 civarında başarılı zirve tırmanışlarıyla sonuçlanmaktadır.

<<		>>